از نظر من شخصیت مانند سند است آن هم از نوع منگوله دارش. یک نفر می تواند دارای تحصیلات، ثروت و قدرت فراوان باشد ولی مادامی که فردی بی شخصیت است تمامی این امتیازات به هیچ دردی نمی خورند. شما فرض کنید یک ساختمان، مجتمع مسکونی یا تجاری دارید. این ساختمان دارای امتیازهای فراوانی مانند نوساز بودن ،انواع و اقسام امکانات رفاهی ، بنا شده در محله ای آبرومند است و یا اینکه دارای اتومبیلی هستید صفر کیلومتر دارای انواع امکانات رفاهی اما هردوی اینها فاقد هرگونه سند مالکیتی هستند. به نظر شما چقدر قابل استفاده یا خرید و فروش هستند ؟ مسلما بدون سند بودن آنها قدرت مانور شما در هرگونه تعامل با آنها را اگر نگوییم به صفر می رساند حداقل می توانیم بگوییم تا حد زیادی کاهش می دهد. در مورد انسانها هم همین مطلب صدق می کند. اگر فردی دارای امتیازات اجتماعی فراوان مانند اعتبار مالی، تحصیلات عالی و یا قدرت سیاسی یا اجتماعی باشد اما فردی بی اصالت و شخصیت باشد مسلما هیچ کدام از آن امتیازات به کار آن فرد نخواهد آمد و آن فرد در تعامل با اجتماع اطرافش دچار مشکل خواهد شد. این را به خاطر بسپاریم امتیازات مالی و اجتماعی به خودی خود مفید یا مضر نیستند ولی اگر با شخصیت درست ترکیب نشوند چه بسا مضر و ایجاد کننده اختلال در اجتماع خواهند شد.

این را به خاطر بسپاریم.