سفرنامه ایالات متحده(قسمت دوم)
خدمت دوستان عزیز سلام عرض می کنم. اميدوارم که اوقات و ایام به کام باشه. در این یکی دو روز ابتدایی سفرمان سعی کردیم کمی با ویژگی های شهر محل اقامت خودمان اشنا بشویم. کمی به مراکز خرید نزديک محل اقامتمان رفتیم و یکی از آشنایانمان که همراهمان بود کلی از ویژگی های آنها برایمان گفت. اینجا در امریکا برخلاف اروپا اندازه ها و فاصله ها چندین برابر هستند. به طوری که واحدهای اندازه گیری متفاوتی هم برای انها وجود دارد مثلا به جای کیلومتر مایل و به جای لیتر از گالن استفاده می شود که هرکدام ضریبی از کیلومتر و لیتر محسوب می شوند . البته این ها را قبلا در متون و مستندهای مختلف مطالعه کرده و دیده بودم ولی از نزدیک تجربه نکرده بودم. فاصله ها به طوری بود که با پای پیاده نمی شد جایی رفت و نزدیک ترین محل ها حداقل چند مایل فاصله از محل اقامت شما دارد و وجود یک اتومبیل بسیار ضروری به نظر می رسد. خیابانهای عریض و طویل از دیگر ویژگی این کشور است. مثلا در هر خیابان اصلی یک مسیر هم برای پیچیدن در خیابان فرعی یا ورودی ساختمان ها دارد تا شما مجبور نباشید از لاین خودتان دور بزنید و بدین وسیله از ایجاد ترافیک جلوگیری می شود. سایز و حجم بسته بندی مواد و کالاهای مصرفی هم چندین برابر است. اتومبیل ها هم همانطور که در قسمت اول گفتم بسیار بزرگ و جادار هستند. تراک های آمریکایی در این زمینه هم زبانزد خاص و عامند و خود گویای همین نکته هستند. تمامی اینها نشانی از مصرف گرایی جامعه آمریکا دارد. با این همه اسراف زیادی در کار نیست و تمامی کالاهایی که توسط افراد خریداری می شود مصرف شده و شاید کسر پایینی از آن دور انداخته می شوند. در ادامه سفر کمی هم سعی کردیم به دیدنی های شهر محل اقامت بپردازیم. محل اقامت ما تقریبا در نزدیکی سیلیکون ولی در نزدیکی تک کمپانی های بزرگ مانند متا، گوگل، اپل ، ان ویدیا ، تسلا و امثالهم واقع هست. تقریبا اکثر این کمپانی ها در زمینه آی تی فعالند. روز پیش به اپل پارک و مقر اصلی شرکت اپل رفتیم و از ویزیتور سنتر بازدید کردیم. ساختمان اپل در محله کوپرتینو شهر سن خوزه واقع شده و به صورت دایره مانند هست که به سیرکل هم معروف است. در داخل ویزیتور سنتر با آخرین محصولات و نواوری های اپل مانند اپل ویژن که عینک واقعیت مجازی تولیدی اپل هست اشنا شدیم همینطور ماکتی از هدکوارتر اپل وجود داشت که می شد با تبلت های تولیدی اپل آنرا در واقعیت مجازی و از پرسپکتیو یک پرنده قابل مشاهده است ببینیم. با اینکه خیلی طرفدار محصولات اپل نیستم ولی واقعا از نوآوری هایی که این شرکت دارد شگفت زده می شوم. همینطور در روز قبل از ان گشتی در محله سنتا آنای سن خوزه داشتیم و به نمایندگی تسلا سرزدیم. در انجا سایبر تراک محصول جدید تسلا هم به نمایش گذاشته شده بود. یک تراک با طراحی فوتوریستیک و فضایی. در کل از این محصول و طراحی ان با وجود فوتوریستیک بودن آن خیلی خوشم نمی اید. ولی با این حال سوار آن شدم تا انرا برانداز کنم. پشت فرمان که نشستم متوجه شدم که دید کافی برای راننده وجود ندارد. همچنین از کارشناسان اتومبیل فراوانی هم شنیده بودم که به ایمنی سایبرتراک اشکالات فراوانی وارد است. از جمله ایمنی برخورد با عابر پیاده. تقریبا برای تمامی اتومبیل های مدرن برای این مقوله تمهیداتی اندیشیده شده است که در صورت برخورد اتومبیل با عابر پیاده، وی متحمل صدماتی بدنی فراوانی نشود ولی در سایبر تراک علاوه بر وجود عدم دید کافی، استفاده از زوایای تند در قسمت جلویی در طراحی این خودروی الکتریکی باعث شده که عملا در صورت برخورد با فرد، وی ممکن است به زیر خودرو هدایت شود و حفاظی هم برای جلوگیری از کشیده شدن به زیر خودرو وجود ندارد. جایی خوانده یا دیده بودم که ایلان ماسک گفته بود این خودرو به نوعی آرزوی دوران کودکی وی هست و از جوانی و نوجوانی ارزو داشته اتومبیلی با این نوع از طراحی داشته باشد. اگر این قضیه درست باشد در واقع این محصول فقط ارضای ارزوی نوجوانی ماسک است و ایمنی آن و راحتی و امنیت مشتری خیلی محلی از اعراب ندارد. در ادامه از باغ رز شهر سن خوزه بازدید کردیم که محیطی بسیار رمانتیک داشت و زوجهای جوان و والدینی که انتظار تولد فرزندشان را می کشند با لباس های مخصوص میهمانی و نامزدی در کنار رزها ایستاده و عکسهای به یاد ماندنی می گرفتند. فضای زیبایی ایجاد شده بود. در روزهای آینده قصد داریم به چند تک کمپانی دیگر و همچنین به دیدنی های شهر سانفرانسیسکو هم سربزنیم. ان شاالله از انها هم خواهم نوشت. در پناه خدا باشید.
یک درس مهندسی و مدیریت خوانده سرد و گرم چشیده.