ماه رمضان امسال هم از راه رسید.

خودمانیم، این قافله عمر عجب می گذرد. انگار همین دیروز بود که ماه رمضان پارسال تموم شد. فرارسیدن ماه رمضان جدید فرصتی مناسب هست برای اینکه خودمون رو بررسی کنیم. ببینیم اگر ماه رمضان پارسال تصمیم به تغییر گرفتیم چقدر تغییر کرده ایم. اگر نکرده ایم چرا ؟ و دلایلش و موانعش چیه؟ چطور می تونیم برطرفش کنیم. اگر هم تغییر کردیم این تغییر چقدر بوده؟ ایا می تونسته بهتر باشه اگر هم نبوده چرا؟ چکار کنیم تا بهتر بشه‌؟ اگه یک بررسی کوچک بکنیم به نظرم مفید هست و اینکه شروع این ماه رو به عنوان یک محرک برای شروع یک تغییر ببینیم و اون رو استارت بزنیم . اتفاقا مشغول مطالعه یک کتاب تحت عنوان "چگونه تغییر کنیم؟ علم تبدیل شدن از آنچه هستیم به آنچه می خواهیم باشیم " نوشته کیتی میلکمن که روانشناس و محقق در امریکاست، هستم. او در این کتاب عنوان کرده که مدل های کلی تغییر خوبند ولی هرکس مدل تغییر مخصوص به خودش را باید طراحی کند ودر این باره پیشنهاداتی داده و کیس های زیادی را از اشخاص حقیقی تا پرسنل شرکت های چندملیتی را بررسی کرده. در جایی از کتاب که هنوز مشغول مطالعه آن هستم پیشنهاد شده که شروع یک دوران جدید هم می تواند محرکی خوب برای تغییر باشد. مثلا شروع دوره دانشجویی یا شروع کار در یک شرکت جدید و یا آغاز یک دوره خاص زمانی در تقویم مثل آغاز سال نو و هزاران مدت زمان خاص که به عنوان دوران های متفاوت زندگی مشهورند. حالا می توانیم پیش خودمون فکر کنیم و بگیم خب این ماه رمضانی که اتفاقا و تقریبا با شروع سال نوی خورشیدی همراه شده می تونه یک بهانه خوب برای تغییر و زدودن اشکالات ظاهری و باطنی ما باشه و با خودمون طی کنیم که تا ماه رمضان و یا آغاز سال دیگه حداقل بخشی از اشکالات خودمون رو برطرف کنیم. البته من هنوز به انتهای کتاب نرسیدم و اونو تموم نکردم شاید در ادامه خانم‌میلکمن راههای جالبتری هم پیش پای ما بگذاره‌.

بگذریم. امیدوارم که این ماه رمضان و سالی که چیزی به شروعش نمونده پر از خبرهای خوش و اتفاقات پر خیر و برکت برای همه شما دوستان باشه. از شما دوستان عزیز هم التماس دعا دارم.

روزتون خوش