آنچه عیب هست از.....
امروز داشتم خبرها را می خواندم. چشمم به خبر انتخاب فضانورد زن مسلمان اماراتی به نام نورا المطروشی افتاد که پس از تمرینات سخت ناسا (سازمان ملی هوا فضای ایالات متحده امریکا) به عنوان یکی از فضانوردان ماه نورد ناسا به همراه یک فضانورد اماراتی دیگر به نام محمد الملا انتخاب شده بود. هردوی آنها با پرچم امارات به فضا و روی سطح ماه فرودخواهند آمد. به چهره و تیپ این فضا نورد زن که نگاه می کردید می دیدید یک زن محجبه و موقر است. پیش خودم گفتم عده ای که می گویند اعتقادات و مناسک اسلامی و دینی مانع پیشرفت زنان مسلمان و کلا مسلمانان شده بفرمایند این را کجای دلشان جای می دهند. مدت هاست که به این طرز فکر رسیده ام که اگر دین (اسلام، مسیحیت یهودیت و..) و اعتقادات مانع پیشرفت است پس چرا این همه دانشمند معتقد در سراسردنیا وجود دارد که با وجود اعتقاداتشان باعث پیشرفت بشر شده اند. اعتقادات مانع پیشرفت هیچ کس نیست مگر آنکه از ان استفاده غلط کنیم. تنها استفاده و فهم غلط از آن است که مانع رشد است. این در مورد هرچیزی در این دنیا صدق می کند و تنها به دین و اعتقادات هم مرتبط نیست. شما با یک چاقو هم می توانید میوه پوست بکنید و گوشت خرد کنید و استفاده مفید ببرید و هم می توانید خدای ناکرده دست به قتل بزنید. در سفر سال پیش خودم به ژاپن هم این مطلب را به عینه مشاهده کردم. دیدم که این مردم چطور با داشتن اعتقادات دین خودشان (شینتو و بودا) و بعضا یک سری سنت ها چطور توانسته اند به پیشرفت برسند. آنجا بود که خیلی پرده ها از جلوی چشمم افتاد و شعارهای به اصطلاح مثلا روشنفکرانه (می گویم به اصطلاح چون این شعارها را ذاتش را نه تنها روشنفکرانه ندیده بلکه مغرضانه می بینم) برایمرنگ باخت. حین این سفر هم در فرودگاه جدید التاسیس استانبول توقفی داشتم برای تعویض هواپیما و پرواز به سمت توکیو و در یکی از راهروهای عریض ترمینال این فرودگاه عریض و طویل یک نقاشی بزرگ روی یک بیلبورد به مناسبت روز گرامیداشت ریاضیات دیدم و به خودم به عنوان ایرانی افتخار کردم . در آن نقاشی خوارزمی را می دیدم که از گذشته آمده و از دری وارد شده و گچی را به دست مریم میرزاخانی نابغه ریاضیات و برنده جایزه فیلدز می دهد تا مسئله اش را روی تخته سیاه حل کند. هردوی این شخصیت ها را که نگاه می کنی افرادی بی آلایش با رفتارهایی هدفمند می بینی که تنها به دنبال پیشرفت علم بوده اند و نه شعارهای مغرضانه.از طرفی هم غصه خوردم که چرا مملکتم به جایی رسیده که این همه افراد سودمند و دانشمند آنرا رها کرده و به نقاط دیگر دنیا برای پیشرفت می روند ولی آن فضانورد زن اماراتی با تمام علایق و اعتقاداتش با افتخار پرچم امارات بربازوی خودش دارد و با آن پا روی سطح ماه خواهد گذاشت. همه این ها را گفتم تا به این جمله شاعر ابوسعید ابوالخیر برسم که گفت:
جمعيت كفر از پريشانی ماست
آبادی بتخانه زويرانی ماست
اسلام به ذات خود ندارد عيبی
هرعيب كه هست از مسلمانی ماست
می دانم که خیلی از شما خوانندگان ممکن است از نظر من خوشتان نیاید و آنرا رد کنید و مرا در دسته متحجرین و امثالهم جای بدهید و اعتقادات را منفور یا افیون بدانید ولی من خودم بعد از سالها زندگی و کار در مغرب زمین و سفر به کشورهای مختلف جهان از اروپا گرفته تا آفریقا و آسیا و دیدن و بررسی فرهنگ مردمان این سرزمین ها به این برداشت هایی که خدمت شما دوستان عزیزم عرض کردم رسیده ام. اگر همروزی به این نتیجه برسم که مسیر را غلط طی کرده ام قطعا به اشتباه خودم اعتراف خواهم کرد. همه رویدادها ، سفرها، خبرها و امثالهم درسهایی برای زندگی ما دارند اگر بتوانیم قدرت تفکر داشته باشیم و از آنها بیاموزیم.
به قول آلمانی ها Lange Rede kurzer Sinn یعنی هرچه صحبت طولانی تر معنای و مفهوم آن کمتر. سرتان را درد نمی آورم . در پناه پروردگار آخر هفته آرامی داشته باشید.
یک درس مهندسی و مدیریت خوانده سرد و گرم چشیده.