شعر شب
شب از سکوت
و سکوت از شب پدید می آید
آب در بئر…
و نور از مهر…
تاریکی را
به دروازه ی هدایت راهی نیست
و دل را جز ایمان سپاهی…
هوای سرد را
هرگز سر ِ بالا رفتن نسیت
و نفس خودبین را
هرگز هوای از خود جدا گشتن…
+ نوشته شده در یکشنبه ششم اسفند ۱۴۰۲ ساعت 22:7 توسط خودم
|
یک درس مهندسی و مدیریت خوانده سرد و گرم چشیده.