دلنوشته های یک بنده خدای سرد و گرم چشيده

یک جایی داخل یک شبکه اجتماعی خوندم "وقتی با یک مدیر صحبت می کنم این حس بهم‌القا می شه که او آدم مهمیه ولی وقتی با یک راهبر یا لیدر صحبت می کنم بهم حس مهم بودن خودم القا می شه." رمز هدایت درست یک شرکت یا سازمان هم همین هست. اگر یک مدیر یک راهبر خوب هم باشه قطعا نیروهای تحت امر و زیر دستش حس ارزشمندی بهشون دست می ده و برای اهداف سازمان تلاش می کنند ولی اگر حس کنند که رییس یا مدیر می گه اینجا حرف حرف منه و شما حق ندارید نطق بکشید و من می گم کجا چه بکنید و به اصطلاح بخواد میکرومنیجمنت رو اعمال کنه کارمندان یا از اون سیستم می روند یا با روحیات و بنیه ضعیف کار می کنند یا اصلا سر لجبازی می افتند و عمدا کار را پیش نمی برند. نتیجه این رفتارها هم مشخصه. پسرفت و عقبگرد سازمان یا شرکت و پیش به سوی بحران های متعدد مالی و سازمانی و عدم دستیابی به اهداف سازمان. این نکات رو در درس چند ماه پیش خودم مبنی بر مدیریت تغییرات و پرسنل هم داشتم و مثال های بسیاری ازش زده شد‌.